Mijn naam is Rob van Kol. getrouwd en drie kinderen waarvan er een 5 jaar geleden Psychotisch geworden, geheel onverwachts.

Met mijn werk ervaring (33 jaar Technisch Escalatie Manager HP) dacht ik dit lossen we wel even op. Maar na tijd komt raad er is heel veel geduld en tijd voor nodig.

Wij kwamen via GGzE (Kronehoefstraat), Paaz en GGzE bij Act (Assertive Community Treatment) terecht, hier vonden we een warme hand en oprecht betrokkenheid voor onze dochter en onszelf. Daardoor ben ik betrokken geraakt bij hun manier van werken.
In deze tijd hebben we ook een Ypsilon avond bezocht (mei 2004) Hiervonden we niet wat we zochten, Wij wilde Hoop en HERSTEL blijven vast houden.Bij Act werk ik nu al 4 jaar als vrijwilliger en kan daar veel betekenen voor mede familie leden.
Door mijn gedrevenheid en betrokkenheid kwam ik via de Klankbord groep en Psycho-Educatie training er achter dat veel familie (naaste) er alleen voor staat. In overleg met Act in de persoon van Sjaak Roza, zijn we een “naaste avond” voor familie gestart. Deze draai ik nu al drie jaar met Rita, een tweede groep is ook gestart, deze doe ik samen met Ine.
De ouders zijn er zeer blij mee, omdat ze een warmte vinden die binnen hun eigen omgeving niet te verkrijgen is. Je omgeving begrijpt het probleem niet, familie van kinderen of partners met een Psychose wat is dat… Men heeft er ook weinig begrip voor.

Een tweede project is nu gestart “naaste voor naaste” nieuwe ouders snel in contact brengen met ervaringsdeskundige familie als ze dit willen, zodat zij ook een weg leren vinden binnen de zorg. Ook help ik bij conflicten, bemiddel, begeleid en heb prima contact met professionals.

Mijn doel:
Is om ouders van een 1e psychose persoon optimaal op te vangen en te begeleiden.
En ik wil binnen de zorg ervoor zorgen dat alle familie leden bondgenoten worden met de zorgverleners, dus ook familieleden die al vele jaren een naaste in zorg hebben bij de GGzE. Dit houdt in contact hebben, onderhouden en samen met de zorgverlener en onze partner/kind een triade te vormen.
Dit zorgt er voor dat de cliënt meer steun en een beter vangnet heeft en er over “Hoop en Herstel”gepraat kan worden.

De weg die ik wil in gaan is de volgende: In het kader van een betere werkwijze wordt er steeds meer een beroep gedaan op de ervaringdeskundigheid van
Familie, (ouders of partners van cliënten). Het Triade model gestalte geven. Om dit professioneel te laten verlopen is er een betere samenwerking nodig, tussen afdelingen GGzE en Familie. Zoals het nu al wel verloopt bij het ACT.
Hierdoor krijgt de Familie meer informatie en daardoor de cliënten meer ruimte om op hun eigen manier te herstellen en wordt er een eventuele volgende opname voorkomen.

Veranderingen voorstel:
1e Opzetten van klankbord groepen binnen alle afdelingen van de GGzE, zodat Familie en cliënten hun inbreng kunnen geven voor veranderingen.
Hier zitten in Familieleden, cliënten, SPV, Psycholoog en Psychiater. (zoals nu bij ACT).

2e Familie groepen oprichten binnen de afdelingen in klein verband zodat een ieder gehoord kan worden en er ruimte is voor het delen van ieders verhaal. Maximaal 12 personen. Deze worden geleid door ervaringsdeskundige Familieleden in samenwerking van Ypsilon.

3e Binnen de GGzE een must voor alle medewerkers om te werken met “Familie als Bondgenoten”, en verplicht deze cursus te volgen. Dit om zo de veranderingen tot stand te laten komen. Afdelingen hierop meten en actief stimuleren om contact met Familie als een must te zien. Zodat we als Familie en professionals samen er voor kunnen zorgen dat onze cliënten optimaal support krijgt in de vorm van “Hoop en Herstel”. Ook voor Familie die niet betrokken wil zijn, hier kom ik nog op terug.

4e Per afdeling aan de Familie coördinator door geven als er een nieuwe cliënt is, zodat de Familie actief kan worden benaderd en er steun geboden kan worden.
Voorbeeld: - Psycho-Educatie cursus.
- Naaste avonden voor Familie.
- Persoonlijke begeleiding.
- Ruimte om hun verhaal te doen.
- Een goed contact met de hulpverleners zodat bij conflicten in overleg terug gekoppeld kan. Per afdeling een persoon benoemen, zoals nu bij ACT.

5e Bij geen opname, in de thuis situatie betere hulp bieden voor familie. Hiervoor extra maatschappelijk hulp creëren, zodat familie ook serieus wordt genomen. En zij niet door draaien of afknappen.

6e Familie die niet betrokken wil worden bij het proces van hun naaste. (hier is vaak een lange voorgeschiedenis aan vooraf gegaan) Deze kunnen door toenadering van een ervaringdeskundig familielid wel zelf gehoord worden en hun ellende delen.

7e
Binnen de GGzE een aanspreek punt creëren om dit voor alle afdelingen op te zetten zodat er een werkwijze ontstaat met als achter liggende gedachte “Familie als Bondgenoten”.
Dit alles moet leiden tot een betere samenwerking en een wederzijds vertrouwen tussen familie en de professional, met als bedoeling uiteindelijk een sneller herstel van onze cliënt. Het is heel wat maar er is niets mooier dan een mede mens te helpen in nood.
 
Vriendelijke groeten,Rob